Almere Meets Medoc

Virtuele marathon als sponsorloop voor Roparun

Op 12 september 2020 zou de Marathon des Chateaux du Medoc plaatsvinden. Dit is een marathon met start en finish in Pauillac, de hoofdstad van de Medoc. De route van de marathon loopt over alle wijn chateaux van de Medoc. Bij elk chateau heb je de gelegenheid om de wijn te proeven. Vandaar dat de bijnaam van deze (ultragezellige) marathon luidt: Le plus longue maraton du monde. Vanwege de Coronacrisis gaat deze happening in de vorm van een marathon niet door. Om de pijn te verzachten stelt de organisatie de deelnemers in de gelegenheid om de marathon virtueel te lopen. Dit houdt in dat je 42.195 km aflegt en als bewijs hiervan een gpx bestand upload. De organisatie vraagt ook om foto’s te uploaden; het liefst foto’s die de sfeer van de Medoc-marathon zoveel mogelijk benadert.

Ik heb mezelf ingeschreven voor de virtuele marathon en ik ga deze op 30 augustus lopen in Pampushout in Almere. Ik heb hiervoor een parcours uitgezet van 4 rondes van 9 km en een ronde van 6 km. De rondes van 9 km zijn in de vorm van een 8 zodat iedere ronde twee keer hetzelfde punt (kruising botterweg/van Wagtendonkpad wordt gepasseerd.

Zoals velen misschien weten, zou ik dit jaar voor de derde keer de Roparun lopen. Ook dat ging de mist in door de Coronacrisis. Deze sponsorloop van Parijs naar Rotterdam zou ik lopen voor dit waanzinnig goede doel.

Het lijkt mij daarom een goed idee, om van mijn virtuele marathon du Medoc ook een sponsorloop te maken. Ik vraag aan al mijn connecties mij te sponsoren voor een klein paar euro. Door dit met een email mee te delen aan roparun@xloof.nl, kan ik de stand bijhouden. Betaling vindt plaats na de loop.

Het doel is om 1000 euro op te halen voor de Roparun.

Verder wil ik lopers en fietsers oproepen om op 30 augustus vanaf 11:00 tot ongeveer 15:00 een stukje met mij mee te lopen of te fietsen, zodat ik de 42,2 km niet alleen hoef af te leggen. Na 4,5 km ben je weer op de kruising van de 8 vormige ronde.

Ik ga ook proberen een kaas- en wijnhandel zo ver te krijgen om een standje met medoc wijn en franse kaas in te richten bij de kruising Botterweg/van Wagtendonkpad, tezamen met een stand van een Almeers bierbrouwer en een Almeerse slager en bakker. Zo wordt het dus daadwerkelijk Medoc meets Almere.

In de komende blogs zal ik het idee verder uitwerken. Ook komen er berichten op Facebook, LinkedIn, Twitter en Instagram.

Blijf het volgen. Binnenkort komt er meer informatie. Op deze site, maar ook op de Social Media.

Oh ja, hier nog even de links naar de sites van de Maraton des Chateaux du Medoc, de site van de Roparun en de site van mijn Roparun team. Die zullen nog duidelijker maken wat ik graag wil:
https://www.marathondumedoc.com/
https://roparun.nl/
https://www.team170.nl

I like the sound of silent shoes

Duurlopen staat gelijk aan low impact lopen. Het doel is immers om, met zo weinig mogelijk inspanning en zo weinig mogelijk belasting van spieren en gewrichten, zo ver mogelijk te komen.

Als duurloper probeer je daarom te lopen op souplesse en niet op kracht. Hoe weet je dat je op souplesse loopt? Door te luisteren naar je schoenen. Het geluid die je schoenen maken geven aan of je techniek goed is, en kunnen je helpen de techniek te verbeteren. Je communiceert dus als het ware met je schoenen. Het beste kun je met je schoenen communiceren op een schelpenpad, dan versta je elkaar het beste.

Er zijn twee zaken om op te letten: de toon en het volume.

Met de toon bedoel ik: “wat voor een geluid maken je schoenen”. In de ideale situatie is dat een heel kort geluid: tik,tik,tik,tik. Bij een slepend geluid, zoals tsjj, tsjj, tsjj, tsjj land je waarschijnlijk iets te veel voor of achter je lichaam, waardoor het contact met de grond te lang is, of je tilt je voeten net iets te weinig op. Je kan low impact ook overdrijven…

Met het volume bedoel ik de hardheid van het geluid die je schoenen produceren. Als je zo ver bent dat je loopt met het korte geluid, dan kun je proberen of je het geluid naar beneden kunt brengen. Dat kan echt! Probeer iets zachter te landen goed naar de teen af te rollen en je kuiten goed te gebruiken. Je zal merken dat je met minder impact landt, terwijl het niet ten koste gaat van je tempo.

Ik hoop dat ik nu duidelijk heb gemaakt dat je niet alleen naar je lichaam moet luisteren bij het lopen, maar ook goed moet luisteren naar je schoenen. Ik wens jullie dezelfde fijne communicatie met jullie schoenen toe, als ik vaak heb.

Een extra lange training

Als ik dit blogbericht schrijf, is het 5 april. Eigenlijk zou ik vandaag met mijn loopmaatje Bas van Riel de marathon van Rotterdam hebben gelopen. Vanwege de Corona-crisis is die vanzelfsprekend, en terecht, niet doorgegaan. Ondertussen had ik wel getraind voor de marathon. Vandaar dat ik een training heb gedaan van 42,195 kilometer! Om niet teveel met anderen in aanraking te komen, koos ik voor een route van iets meer dan 4 km in het buitengebied van Almere, die ik 10x aflegde, gevolgd door 800 meter doorlopen over het parcours en weer teruglopen om aan de marathonafstand te komen.

Het was wel een bijzondere training, namelijk één die ik helemaal op hartslag liep. Dat had ik weliswaar nog nooit gedaan, maar daarom zou ik het wel kunnen dacht ik (vrij naar Pippi Langkous). Dit had ik van te voren bedacht:

AfstandHartslag minHartslag maxVerwacht tempo
2km-1256:00/km
3km1201256:00/km
10km1251305:50/km
10km1301355:50/km
15 km1351406:00/km
2,195--6:15/km

De verwachte tempo’s waren gebaseerd op ervaringen vanuit het verleden. Het blijkt dat ervaringen uit het verleden geen garanties bieden voor het heden (en ook niet voor de toekomst, zeggen anderen)!

Geen tempo zichtbaar; mooi die onwetendheid!

Ik had mijn horloge overigens zo ingesteld, dat deze de nog te af te leggen afstand voor de ronde aangaf en een signaal en een trilling afgaf zodra de hartslag te hoog of te laag werd. Ik had dus de hele marathon lang geen enkel indicatie over het tempo dat ik liep. Alleen wel het gevoel dat het niet al te snel was…..

In de volgende tabel zien jullie het resultaat van mijn “inspanning”:

AfstandVerwacht tempoGerealiseerd tempoOpmerkingen
2km6:00/km6:35Kon direct al in het begin mijn hartslag niet onder de 125 houden. Moest daardoor tempo terugnemen.
3km6:00/km6:55Hetzelfde geldt voor deze ronde!
10km5:50/km6:58En voor deze!
10km5:50/km7:30Hier was het bijna onmogelijk om de hartslag onder de 135 te houden. Ik loop hier dus 25 km met de rem er op!
15 km6:00/km7:27Hier komt een ander fenomeen op. Na 32 km kreeg ik mijn hartslag niet meer boven de 135. De kracht in mijn benen ontbrak
2,1956:15/km8:54En hier wil ik het niet meer over hebben!

Blijkbaar was ik toch niet zo fit als ik dacht. Alhoewel ik nu drie uur na de marathon wel weer helemaal hersteld ben. Dat dan weer wel. Het heeft er denk ik ook wel meet te maken, dat door met de rem er op te lopen, deze marathon uiteindelijk te lang duurde, waardoor ik de kracht in mijn benen uiteindelijk verloor. Dit zou kunnen leiden tot een mooie Cruyfiaanse uitspraak: Als je te langzaam loopt, duurt de marathon te lang!

5:09 is geen spectaculaire tijd voor een marathon (bijna een uur boven mijn vorige). Maar het was een goede training. Ik heb een basis neergezet voor een volgende marathon-training. Alleen houd ik naast de hartslag ook mijn tempo in de gaten, zodat ik tijdens de training de hartslagtabel eventueel kan aanpassen.

Voor wie de statistieken nog een keer wil zien: Hier is de link naar Garmin Express: Marathon op hartslag.

Gelletjes en milieuvervuiling!

Zoals ik in mijn vorig blogbericht beschreef, doe ik wel eens fartlek door vuilnis uit de berm op te ruimen. Ik ben zo juist terug van zo’n training en nu moet mij toch iets van ‘t hart!

Op de foto zien jullie de oogst van gelletjes verpakkingen na een luttele 6 km opruimwerkzaamheden. Dit is toch niet voorstelbaar? Wij duur- en hardlopers, die zo afhankelijk zijn van de natuur om te kunnen genieten van onze hobby, gaan toch geen bende maken van onze hardlooproutes?

Los van het nut van het gebruik van gelletjes (ik gebruik ze niet), laten wij in ieder geval eerbied hebben voor de omgeving waarin wij lopen en ons onverteerbare afval niet plompverloren in de natuur gooien!

Stop je lege gelverpakking in je bidonhouder of zo iets en gooi het weg waar het hoort. In een afvalbak, die je onderweg misschien tegenkomt, of thuis in de vuilcontainer.

Met duur- of hardlopen toon je respect voor je eigen lichaam; toon dat respect ook aan de omgeving waarin jij, en met jou vele anderen, mag genieten van jouw sport.

Fartlek met maatschappelijke waarde

Alleen maar trainen met lange duurlopen is niet verstandig. Ik probeer één maal te week een wat intensievere training in de vorm van een fartlek te doen. Ik doe dat in Pampushout in Almere.

In Pampushout valt op dat er in de bermen van de wegen die er doorheen lopen veel rotzooi ligt: bierblikjes, sigarettenpakjes, plastic flesjes en nog meer van dat soort dingen. Blijkbaar is het makkelijk voor de automobilisten hun afval door het autoraampje naar buiten te gooien, in plaats van dit mee naar huis te nemen en daar in hun eigen afvalbak te deponeren.

In plaats van je er alleen maar aan te ergeren, kun je er ook iets aan doen. Als ik een fartlek-training ga doen neem ik een plastic zak mee. Ik loop in mijn basistempo totdat ik iets in de berm zie liggen. Dan versnel ik het tempo (sneller tellen, zie mijn blogbericht Mindfulness, stappen tellen en ritmisch ademen), stop, zak door de knieën pak het stuk afval op (ik draag overigens wel altijd mijn handschoenen), stop het in de zak en start weer in mijn basistempo.

Het lijkt lastig om met een platic zak in één hand te lopen, maar dat valt reuze mee. Het afval wat je opraapt weegt niet veel en de techniek van duurlopen houdt onder meer in dat je armen niet veel bewegen, zoals beschreven in mijn blogbericht Het verschil tussen duurlopen en hardlopen.

Elke week levert mijn fartlektraining weer een volle plastic zak met afval op. Op deze manier combineer ik mijn training met de nuttige bezigheid om de omgeving van mijn prachtige hardloopgebied een beetje schoner te maken.

GPS-sporthorloge

Natuurlijk kun je duurlopen zonder horloge. Het is alleen veel minder leuk. Ik gebruik een Garmin 310XT met een hartslagband. Dit horloge kan ik iedereen adviseren, vanwege zijn eenvoud en het feit dat je in één oogopslag alle informatie tot je kan nemen. Het schermpje is te splitsen naar 2, 3 of 4 informatieblokjes (velden) waar je gegevens kwijt kan. Voor het hardlopen heb ik vier schermpjes tot mijn beschikking. De indeling is als volgt:

SchermAantal veldenIndelingAfbeelding
131. Tempo laatste ronde
2. Hartslag
3. Gemiddeld tempo hele afstand
221. Afgelegde afstand
2. tijdsduur
331. Tijd (klok)
2. Aantal verbrande calorieën
3. Gemiddelde hartslag
41Hartslag

Jammer genoeg heeft Garmin dit prachtige horloge niet meer in het assortiment. Ik denk dat de Garmin Forerunner 35 een redelijke vervanger is voor een redelijke prijs. Voor dat horloge is geen hartslagband nodig, omdat de hartslag op de pols gemeten wordt.

Garmin biedt de mogelijkheid om alle informatie die met het lopen worden verzameld te uploaden naar garmin connect. (https://connect.garmin.com).

Het nut van een GPS-sporthorloge is dus tweeërlei: het biedt inzicht tijdens het de duurloop waar je mee bezig bent en het biedt inzicht in de progressie (of degressie) van al jouw duurlopen bij elkaar. Vanaf januari 2007 heb ik de beschikking over de informatie van alle trainingen, duurlopen en wedstrijden die ik heb gelopen.

Tegenwoordig kun je alle functies van een GPS-horloge ook op je telefoon krijgen. In combinatie met een smart-watch zou je misschien hetzelfde kunnen bereiken als met een GPS-horloge. Maar dit betekent dat je weer op alle loopjes, ook de korte, je telefoon moet meenemen.

Neen, dan liever dat GPS-horloge. Om de 500 meter geeft het ding een piepje en een trilling. Met een snelle blik op mijn pols weet ik meteen of alles nog goed gaat. Door naar de volgende 500 meter!